H χωλότητα, ως σύμπτωμα διαφόρων παθήσεων των άκρων, θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζει η κτηνοτροφία διεθνώς. Τα αποτελέσματα της είναι γνωστά σε όλους τους κτηνοτρόφους: σημαντική καταπόνηση του ζώου που έχει ως αποτέλεσμα την μείωση της ημερήσιας γαλακτοπαραγωγής και πολλές φορές όταν εντοπίζεται από τον κτηνοτρόφο είναι ήδη αργά για την υγεία του ζώου με αποτέλεσμα τον πρόωρο σφαγιασμό του. H πρόωρη ανίχνευση της χωλότητας είναι σημαντική για την υγεία των ζώων καθώς μπορεί να καταπολεμηθεί με συμβατικές μεθόδους. Στις μέρες μας η ανίχνευση της χωλότητας πραγματοποιείται με την εκτίμηση του δείκτη κινητικότητας των Βοοειδών όπου ο "ειδικός" παρατηρεί την βάδιση του κάθε ζώου και ανάλογα με την διαφοροποίηση που παρουσιάζει το κινηματικό του πρότυπο με την φυσιολογική κατάσταση και το κατατάσσει σε ανάλογη αριθμητική κλίμακα. Η χρήση όμως αυτής της κλίμακας αποτελεί μια υποκειμενική μέθοδο ανίχνευσης που πολλές φορές στερείται αξιοπιστίας ιδιαίτερα όταν χρησιμοποιείται από κτηνοτρόφους που στερούνται εξειδικευμένης γνώσης με αποτέλεσμα τις περισσότερες φορές να υποεκτιμάται το πρόβλημα της χωλότητας και να μην ανιχνεύεται σε πρώιμο στάδιο ώστε να θεραπευτεί άμεσα.